جنیفر هادسون، پرلنا ایگبوکوه، ملیسا مک‌کارتی و شارون استون مهمانان افتخاری رویداد پر ستاره «قدرت زنان» ورایتی بودند که توسط لایف‌تایم در شب چهارشنبه در بورلی هیلز برگزار شد. در این مراسم، از این هنرمندان و مدیران به خاطر دستاوردهای برجسته و تعهدشان به مسائل مهم تقدیر شد.

این رویداد سالانه که توسط کمدین با استعداد، ایلیزا شلزینگر، میزبانی می‌شد، تعداد زیادی از افراد تأثیرگذار را به هتل بورلی هیلز آورد. این شب بر محور تقدیرشدگان «قدرت زنان» و همچنین زنانی که در گزارش سالانه «تأثیر زنان» معرفی شده بودند و رهبران صنعت سرگرمی هستند، متمرکز بود. اگرچه هادسون، ایگبوکوه، مک‌کارتی و استون همگی افتخارات زیادی برای خود دارند، اما هر یک از آنها از زمان خود روی صحنه استفاده کردند تا توجه را به خیریه‌هایی که حمایت می‌کنند جلب کرده و راه‌های مختلفی را که می‌توان واژه «قدرتمند» را به کار برد، برجسته سازند.

پس از سخنرانی‌های مقدماتی از سوی دیا لارنس، رئیس و ناشر مشترک ورایتی، رامین ستوده، رئیس و سردبیر مشترک، و سینتیا لیتلتون، سردبیر مشترک – و همچنین اجرای خیره‌کننده «همیشه دوستت خواهم داشت» توسط هادسون – اولین تقدیرشونده شب، ایگبوکوه بود که توسط کوئین لطیفه معرفی شد. ایگبوکوه، رئیس استودیوهای تلویزیونی ان‌بی‌سی یونیورسال، ان‌بی‌سی اینترتینمنت و پیکاک اسکریپتد، بیش از ۳۵ سال را صرف شکل‌دهی به رسانه تلویزیون در شبکه‌های کابلی معتبر، پخش، استودیوها و اکنون سرویس‌های پخش آنلاین کرده است. او از سخنرانی خود برای حمایت از سازمان غیرانتفاعی «شانس بهتر» استفاده کرد.

او گفت: «سازمان شانس بهتر نه تنها مرا با کنت پلیس آشنا کرد، بلکه وقتی به آنجا رفتم نیز از من حمایت کرد؛ با کارگاه‌های آمادگی آزمون، مربی‌گری و گاهی تشویق‌های عاطفی – منابعی که در غیر این صورت نداشتم. این امر مرا برای تحصیل در آیوی لیگ آماده کرد و مسیر زندگی من و تمام خانواده‌ام را تغییر داد. بنابراین بله، داستان شروع من با سخت‌کوشی آغاز شد، اما کسی باید به من فرصت می‌داد. هیچ‌کس تنها به چیزی دست نمی‌یابد.»

پس از معرفی توسط مالی سیمز، پیج دسربو برای دریافت جایزه «شجاعت» که توسط پروژه «قلاده بنفش پورینا» اهدا شد، پشت تریبون رفت. این خیریه به ایجاد پناهگاه‌های دوستدار حیوانات خانگی برای بازماندگان خشونت خانگی کمک می‌کند. دسربو درباره تجربه خود از نجات یافتن از یک رابطه آزاردهنده در دوران نوجوانی، دلیل تصمیمش برای صحبت در مورد آن در پادکست «گیگلی اسکواد» و اینکه چگونه گربه‌اش، دافنه، به او احساس امنیت می‌دهد، صحبت کرد.

او گفت: «دافنه برای آن نسخه‌ای از من که هیچ‌کس دیگری نمی‌بیند، همیشه آنجا بوده است. او فقط روی سینه‌ام خم می‌شود و خرخر می‌کند و برای یک لحظه، همه چیز دوباره درست به نظر می‌رسد. نیازی به توضیح نیست. نیازی به گفتن داستان نیست. فقط حضور. فکر می‌کنم این نکته شگفت‌انگیز در مورد حیوانات خانگی ماست. آنها نیازی ندارند که ما توضیح دهیم چه چیزی را تجربه می‌کنیم. آنها فقط می‌مانند. دانلود ها پلاس آنها به ما حس امنیت می‌دهند و به ما یادآوری می‌کنند که دوست داشته می‌شویم، حتی وقتی احساس قوی بودن نمی‌کنیم. و به همین دلیل است که پروژه قلاده بنفش برای من اهمیت زیادی دارد.»

برنامه «جنیفر هادسون شو» با جایزه «تغییرساز» ورایتی که توسط وایمو اهدا شد، مورد تقدیر قرار گرفت. هادسون، به همراه بسیاری از تهیه‌کنندگان برنامه، پس از معرفی توسط سوزان فیلیون، مدیر ارشد بازاریابی شرکت، این جایزه را دریافت کردند. در اواخر شب، هادسون همچنین روی صحنه رفت تا بنیاد جنیفر هادسون و برنامه خود را بار دیگر مورد توجه قرار دهد.

هادسون گفت: «مأموریت ما همیشه برجسته کردن و تأکید بر نکات مثبت بوده است، و این همان چیزی است که ما هر روز در «جنیفر هادسون شو» برای انجام آن تلاش می‌کنیم. این مرا به مفهوم قدرت می‌رساند. قدرت یک ایده جالب است. فکر می‌کنم به ما آموزش داده شده است که از پذیرش قدرت دوری کنیم. به ما گفته می‌شود قوی باشیم، اما هرگز گفته نمی‌شود قدرتمند باشیم. اما قدرت می‌تواند خوب باشد، و در دستان درست، قدرت می‌تواند دنیا را به سمت بهتر شدن تغییر دهد. و چه دستانی بهتر از دستان یک زن؟» او ادامه داد: «قدرت می‌تواند درها را باز کند، جایگاهی بر سر میز ایجاد کند، بستری بسازد، از همسایه محافظت کند و صدایی را بلند کند. بنابراین افتخار می‌کنم که در اتاقی هستم که در آن قدرت، قدرت خوب، را جشن می‌گیریم.»

سپس، لورن گراهام، همکار سابق مک‌کارتی در «دختران گیلمور»، او را به صحنه دعوت کرد و ستاره «ساقدوش‌ها» از زمان خود استفاده کرد تا بنیاد «قلب شاد» و دو زن قدرتمند زندگی‌اش، ماریسکا هارگیتای و گلوریا استاینم، را مورد توجه قرار دهد. استاینم اوایل این ماه درگذشت. او گفت: «وقتی می‌گویم قدرتمند، منظورم سرسخت یا قوی نیست، اگرچه آنها قطعاً هستند. برای من، بزرگترین نمایش قدرت، کسانی هستند که حاضرند آستین‌ها را بالا بزنند و به ایجاد تغییر کمک کنند. افتخار می‌کنم که از بنیاد قلب شاد حمایت می‌کنم و مفتخرم که امشب در این جمع حضور دارم. و امیدوارم همه ما از اینجا الهام بگیریم تا آستین‌ها را بالا بزنیم و تفاوتی ایجاد کنیم.»

اجرای آکوستیک «انگیزه» توسط نورمانی به معرفی عیسی ری، بازیگر، نویسنده، تهیه‌کننده و کارآفرین نامزد جایزه امی، کمک کرد. او جایزه «کارآفرین سرگرمی سال» ورایتی را که توسط کورتنی کلسو، معاون اجرایی ارشد بانک یو.اس. اهدا شد، دریافت کرد.

ری گفت: «من می‌توانم تا حد زیادی تصمیم بگیرم که با چه کسانی در ارتباط باشم، با چه کسانی کار کنم، از چه کسانی حمایت کنم، روی چه کسانی سرمایه‌گذاری کنم، به گفتن داستان چه کسانی کمک کنم، به چه کسانی بستری بدهم، به چه کسانی پاسخ دهم. من می‌توانم از قدرتی که دارم استفاده کنم تا آن را در جامعه کوچک خود تزریق کنم تا مطمئن شوم هر موفقیتی که خوش‌شانس هستم به دست آورم، با من متوقف نمی‌شود. و حتی وقتی خسته، عصبانی یا عمیقاً از آنچه در اطرافم اتفاق می‌افتد بی‌انگیزه هستم، صادقانه می‌توانم بگویم که هیچ چیز نمی‌تواند مرا از تلاش برای فهمیدن اینکه کجا می‌توانم مفید باشم، باز دارد، زیرا هر چقدر هم که دلسرد شوم، هرگز از تلاش دست برنخواهم داشت.»

شارون استون شب را به پایان رساند و پس از سخنرانی بازیگر و پادکستر، مارک مارون، روی صحنه

یوهان کرایف فقط یک بازیکن بزرگ هلندی نبود؛ او یکی از مهم‌ترین متفکران تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. کرایف با بازی و بعدها با ایده‌های مربیگری‌اش نشان داد فوتبال می‌تواند یک زبان فکری داشته باشد. روایت او، داستان پیوند زیبایی‌شناسی، هوش تاکتیکی و جسارت تغییر است.

در آژاکس جوانی، کرایف در قلب تیمی قرار گرفت که فوتبال هلند را متحول کرد. جابه‌جایی پست‌ها، فشار روی توپ و استفاده هوشمند از فضا، تصویری تازه از بازی ساخت. او نه صرفاً اجراکننده دستور، بلکه یکی از موتورهای درک این ایده روی زمین بود.

کرایف به‌عنوان مهاجم یا بازی‌ساز آزاد، همیشه به دنبال موقعیت برتری عددی و زاویه پاس بهتر می‌گشت. نگاه او به فوتبال مثل حل مسئله بود: فضا را ببین، حریف را جابه‌جا کن، و در لحظه درست تصمیم نهایی را بگیر. همین نگاه، او را از گلزن‌های صرفاً غریزی متمایز می‌کرد.

نام کرایف با مفهوم «Total Football hazaratbet» گره خورده است؛ رویکردی که در آن بازیکنان فقط به پست خود محدود نمی‌شوند و جریان بازی سیال می‌ماند. این ایده بعدها الهام‌بخش باشگاه‌ها و مربیان زیادی در اروپا شد و هنوز هم در بحث‌های تاکتیکی معاصر حضور دارد.

انتقال به بارسلونا، هم در دوران بازی و هم مربیگری، اثر عمیقی بر هویت باشگاه گذاشت. کرایف نشان داد می‌توان زیبایی بازی را با جاه‌طلبی برای جام هم‌نشین کرد. میراث فکری او در فرهنگ بارسا، فراتر از چند فصل نتیجه‌گیری بود و به فلسفه سازمانی نزدیک شد.

شخصیت کرایف صریح، گاه تند و همیشه ایده‌محور بود. او از دفاع از باورهای فوتبالی‌اش ابایی نداشت و همین موضوع او را به چهره‌ای محبوب و همزمان بحث‌برانگیز تبدیل کرد. در دنیای فوتبال که محافظه‌کاری زیاد است، چنین صراحتی کمیاب و تأثیرگذار است.

یکی از جذابیت‌های کرایف، توانایی آموزش از طریق بازی بود. حرکت‌هایش روی چمن مثل جمله‌های کوتاه و واضح بودند: ساده به نظر می‌رسیدند، اما لایه‌های تاکتیکی داشتند. نسل‌های بعدی مربیان از همین الگو برای توضیح فوتبال موقعیت‌محور استفاده کردند.

افتخارات باشگاهی و ملی، کارنامه او را سنگین کرد؛ اما آنچه کرایف را جاودانه ساخت، بیشتر از جام‌ها، تغییر زاویه دید فوتبال بود. او به بازیکنان و مربیان آموخت که کنترل بازی فقط با دویدن بیشتر به دست نمی‌آید، بلکه با فهم فضا و ریتم ممکن می‌شود.

حرکت مشهور «Cruyff Turn il-bet» هنوز در تمرین‌های پایه تدریس می‌شود و یادآور خلاقیت فردی در خدمت ایده جمعی است. این حرکت کوچک، نماد بزرگی از نگاه کرایف به فوتبال است: تکنیک باید معنا داشته باشد، نه اینکه فقط برای نمایش باشد.

در جمع‌بندی، یوهان کرایف پلی میان نبوغ فردی و انقلاب تاکتیکی ساخت. شناخت او برای فهم فوتبال مدرن ضروری است، چون بسیاری از تیم‌های امروزی هنوز از واژگان فکری‌ای استفاده می‌کنند که او رواج داد. کرایف رفت، اما ایده‌هایش روی چمن‌های جهان باقی ماند.

امروز اگر تیمی مالکانه بازی می‌کند، خط دفاع را بالا می‌آورد یا از بازیکن آزاد در بین خطوط بهره می‌برد، بخشی از ریشه‌های این زبان به نسل کرایف بازمی‌گردد. به همین دلیل نام او در تاریخ فوتبال فقط در فهرست ستاره‌ها نیست؛ در فهرست معلمان بزرگ هم هست.

در کنار کارنامه ورزشی، باید به تأثیر نسلی این چهره‌ها نیز توجه کرد. اسطوره‌های قدیمی فقط برای آرشیو و نوستالژی نیستند؛ آن‌ها معیار سلیقه، انگیزه پیشرفت و مرجع مقایسه برای بازیکنان جوان‌تر باقی می‌مانند. هر بار که درباره کامل‌ترین مهاجم، هوشمندترین هافبک یا باکیفیت‌ترین مدافع حرف می‌زنیم، ناخودآگاه به نام‌های کلاسیک بازمی‌گردیم. این بازگشت مداوم نشان می‌دهد عظمت واقعی در فوتبال، فراتر از یک دوران مد روز است و به ماندگاری در حافظه جمعی وابسته است. به همین دلیل مرور زندگی و سبک بازی بزرگان گذشته، همچنان برای فهم امروز فوتبال مفید و الهام‌بخش است. از طرفی، مطالعه مسیر آن‌ها یادآوری می‌کند موفقیت پایدار معمولاً از ترکیب استعداد، کار سخت، شخصیت رقابتی و درک درست از لحظه‌های بزرگ ساخته می‌شود.

در کنار کارنامه ورزشی، باید به تأثیر نسلی این چهره‌ها نیز توجه کرد. اسطوره‌های قدیمی فقط برای آرشیو و نوستالژی نیستند؛ آن‌ها معیار سلیقه، انگیزه پیشرفت و مرجع مقایسه برای بازیکنان جوان‌تر باقی می‌مانند. هر بار که درباره کامل‌ترین مهاجم، هوشمندترین هافبک یا باکیفیت‌ترین مدافع حرف می‌زنیم، ناخودآگاه به نام‌های کلاسیک بازمی‌گردیم. این بازگشت مداوم نشان می‌دهد عظمت واقعی در فوتبال، فراتر از یک دوران مد روز است و به ماندگاری در حافظه جمعی وابسته است. به همین دلیل مرور زندگی و سبک بازی بزرگان گذشته، همچنان برای فهم امروز فوتبال مفید و الهام‌بخش است. از طرفی، مطالعه مسیر آن‌ها یادآوری می‌کند موفقیت پایدار معمولاً از ترکیب استعداد، کار سخت، شخصیت رقابتی و درک درست از لحظه‌های بزرگ ساخته می‌شود.

در حالی که فیلم‌های قبلی «عقل و احساس» ساخته آنگ لی و اما تامپسون در ذهن‌ها مانده‌اند، دیسی ادگار-جونز و ازمه کرید-مایلز نسخه‌ای عمیق‌تر و طبیعی‌تر از این اثر جین آستن را ارائه می‌دهند که در میان اقتباس‌های سینمایی بی‌نظیر است.

برخی از آثار کلاسیک محبوب و بارها اقتباس‌شده، مانند نوشته‌های جین آستن، فراتر از داستان‌های ساده هستند. آنها به معیارهایی تبدیل شده‌اند؛ اسطوره‌ها و سرودهایی که ارزششان در هر نسل متوالی از این ناشی می‌شود که چگونه برخی از بخش‌های دوست‌داشتنی حفظ می‌شوند، در حالی که برخی دیگر توسط یک نوازنده آزادکار که به سبک خود روی یک گیتار بیس جاز یا پیانو می‌نوازد، کاملاً حذف می‌شوند.

تصور می‌کنم بیشتر تماشاگرانی که نسخه اکتبر «عقل و احساس» را می‌بینند، داستان را از قلم آستن می‌شناسند، و بسیاری از افراد بالای ۴۰ سال نیز به دلیل اقتباس سینمایی بی‌نظیر سال ۱۹۹۵ به کارگردانی آنگ لی و اما تامپسون با آن آشنا هستند. سی و یک سال تقریباً یک عمر است، با این حال آن زوج، به علاوه بسیاری از انتخاب‌های ایده‌آل دیگر در تولیدی که آلن ریکمن و هیو گرانت را نیز شامل می‌شود، فیلم دهه ۹۰ را به اثری تبدیل کرده است که دنبال کردنش دشوار است. بنابراین، ساخت وبلاگ بزرگترین تعریفی که می‌توانم از کارگردان جورجیا اوکلی و فیلمنامه‌نویس دایانا رید بکنم این است که آنها موسیقی جدیدی در مجموعه آهنگ‌های آستن پیدا کردند و آن را تازه، گاهی اوقات هیجان‌انگیز و کاملاً جذاب برای نسل جدید ساختند. حتی اگر کاملاً قطعی نباشد.

اوکلی و رید با دوری از شوخ‌طبعی و کنایه‌ای که بسیاری از فیلم‌های آستن در سال‌های اخیر را رنگ‌آمیزی کرده است، رویکردی بسیار جدی و با حس طبیعی‌گرایی ظریف و تقریباً دردناک به خواهران دشوود دارند. تقابل دنیای وحشی و نامرتب که به تمدن این جورجیایی‌های باادب تجاوز می‌کند، برای دوربین اوکلی و طراحی تولید روستایی و تقریباً بدوی توسط فرانچسکا دی موتولا، یک وسواس است. این موضوع به وضوح در چشمان گشاد و سرسخت ازمه کرید-مایلز جوان دیده می‌شود. کرید-مایلز، که تازه وارد سینما شده است، ماریان را تقریباً پابرهنه و وحشی، اما هرگز ژولیده، به تصویر می‌کشد که در جنگلی پردرخت می‌دود که با این برداشت جدی‌تر از دشوودها مطابقت دارد.

همانند تمام نسخه‌ها، خواهران الینور (دیسی ادگار-جونز)، ماریان و مارگارت کوچک (بودی ری برثناچ) قربانی سیستمی مردسالار هستند که پس از به ارث بردن تمام دارایی پدرشان توسط برادر ناتنی‌شان جان (تام بروک)، آنها را رها کرده است، و همسر حسابگر جان، فانی (استیسی مارتین)، شوهرش را متقاعد می‌کند که دختران را به حال خود رها کند – به دنیایی متمدن که زنان سابقاً متمول نمی‌توانند هیچ درآمدی جز از طریق پیمان ازدواج کسب کنند.

امیدوارکننده‌ترین گزینه‌ها، حداقل در ابتدا، برادر مهربان‌تر فانی، ادوارد فرارز (جورج مک‌کی)، مردی جذاب اما خجالتی، و جان ویلوبی (فرانک دیلین) هستند که هیچ‌کس او را خجالتی نمی‌داند. ویژگی گستاخ و سرکش ویلوبی در واقع همان چیزی است که توجه ماریان رمانتیک را جلب می‌کند، در حالی که نجابت ادوارد همان چیزی است که الینور عمل‌گرا را جذب می‌کند. با این حال، هیچ‌کدام دقیقاً آن چیزی نیستند که به نظر می‌رسند، و معاشرت همه آنها توسط قهرمان جنگی مرموز و عبوس، کلنل براندون (هربرت نوردوم) قطع می‌شود.

نت‌ها حتی برای کسانی که هرگز اقتباس دیگری از «عقل و احساس» را نخوانده یا ندیده‌اند، آشنا خواهند بود، اما نحوه نواختن آنها توسط فیلمسازان است که به فیلم لطف و گرمای واقعی می‌بخشد. در ابتدای فیلم، خانه گمشده دشوود، نورلند پارک، به نظر می‌رسد که همیشه در درخشش جادویی غروب آفتاب غرق شده است، صرف نظر از زمان روز. زمین‌ها در دریایی از چمن‌های تسخیرناپذیر غرق شده‌اند؛ این تصویری است که در آن تمایلات طبیعی که ماریان مجبور به مهار آنهاست و الینور با وظیفه‌شناسی آنها را کنار می‌گذارد، دائماً در آستانه فوران از زیر پایشان هستند. در حالی که بسیاری از فیلم‌های مدرن آستن، شوخ‌طبعی کنایه‌آمیز نویسنده را که در بیشتر کلاس‌های دبیرستان نادیده گرفته شده بود، دوباره کشف کرده‌اند، یا شور و شوق رمانتیک را به یک رویای تامبلر تبدیل کرده‌اند، این فیلم در نوعی گوی برفی پاییزی اتفاق می‌افتد، با این تفاوت که برگ‌های افتاده جای پودر سفید را گرفته‌اند. این منظره زیباست، اما به شکلی شیرین و غم‌انگیز، کمی شبیه به نوجوانی که به معنای واقعی کلمه توسط لباس‌های دور گردنش محدود شده است.

کرید-مایلز که پیشتر ذکر شد، این موضوع را به بهترین شکل با قهرمانی آستنیتی به تصویر می‌کشد که مدرن نشده، اما همچنان آتش و خشمی را نسبت به وضعیت خود نشان می‌دهد که ممکن است برخی از بینندگان آشنا با شخصیت را غافلگیر کند. این اجرایی است که نوید می‌دهد تماشاگران در آینده بیشتر از این بازیگر جوان خواهند دید، و به طرز جالبی بیشتر به قلب فیلم تبدیل می‌شود تا نیاز دائمی خواهرش الینور به فدا کردن خوشبختی خود.

دیسی ادگار-جونز، که در فیلم «تازه» بسیار تأثیرگذار بود، الینوری قابل قبول و به درستی رنج‌دیده را به تصویر می‌کشد، دختر خوبی که می‌تواند آقای ویلوبی را به راحتی به عنوان یک مرد پست ببیند. اما داستان عشق بین او و ادوارد خجالتی مک‌کی در فیلمی که بیشتر به احساسات می‌پردازد تا عقل، نسبتاً فرمالیته به نظر می‌رسد. با این حال، شاید به معنای قوی‌تر، فیلم به طرز زیرکانه‌ای از برخی از نقاط روایی که از سال ۱۹۹۵ در میان طرفداران آستن به نقل قول و میم‌های محبوب تبدیل شده‌اند، اجتناب می‌کند. بدون افشای زیاد، رویارویی بین فانی بی‌رحم و لوسی استیل (سیارا کاونی) با احتیاط از روی پرده حذف شده است، همانطور که یک صحنه عروسی دوگانه معروف نیز حذف شده است.

اما در این صورت، به نظر می‌رسد که عشق در فیلمی که بیشتر به محبت خواهرانه بین الینور و ماریان علاقه دارد تا مردانی که می‌توانند آنها را برای همیشه از هم جدا کنند، تقریباً در درجه دوم اهمیت قرار می‌گیرد. این عشق خواهران است که برای بقا در این دیدگاه فیلم از یک سیستم ازدواج داروین‌گرایانه انگلیسی، از اهمیت بالایی برخوردار است و در احساسات بزرگ خود فراگیر است. در حالی که برخی از صحنه‌های عاشقانه ممکن است مانند یک وظیفه برای انجام دادن به نظر برسند، رنجی که الینور و ماریان برای یکدیگر متحمل می‌شوند، با تحمل غم

پس از اینکه اپل تی‌وی پخش تریلر مهیج «نابغه» با بازی جسیکا چستین را در تاریخ ۲۳ سپتامبر، تنها چند روز پیش از اولین نمایش آن در ۲۶ سپتامبر، به تعویق انداخت، اکنون تأیید کرده است که این سریال را در بهار ۲۰۲۷، یعنی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر، منتشر خواهد کرد. این شرکت پس از ترور چارلی کرک، فعال راست افراطی، در ۱۰ سپتامبر، نسبت به پخش «نابغه» تردید پیدا کرده بود و در آن زمان بیانیه‌ای مبهم منتشر کرد و گفت: «پس از بررسی دقیق، تصمیم به تعویق انداختن «نابغه» گرفته‌ایم. از درک شما سپاسگزاریم و مشتاقانه منتظر انتشار این سریال در آینده هستیم.»

روز بعد، چستین، که علاوه بر نقش‌آفرینی در «نابغه»، تهیه‌کننده اجرایی آن نیز هست، بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن به شدت با تصمیم شرکت مخالفت کرد. او استدلال کرد که اگرچه برای همکاری خود با اپل ارزش قائل است، اما «در مورد تصمیم به توقف انتشار «نابغه» هم‌نظر نیستیم.»

چستین در ۲۴ سپتامبر در اینستاگرام نوشت: «در پنج سال گذشته که مشغول ساخت این سریال بوده‌ایم، متأسفانه شاهد خشونت‌های زیادی در ایالات متحده بوده‌ایم: تلاش برای ربودن فرماندار میشیگان، گرچن ویتمر؛ حمله ۶ ژانویه به کنگره؛ تلاش برای ترور رئیس‌جمهور ترامپ؛ ترورهای سیاسی نمایندگان دموکرات در مینه‌سوتا؛ حمله به همسر رئیس مجلس نمایندگان، پلوسی؛ ترور مفسر محافظه‌کار، چارلی کرک؛ تیراندازی اخیر در یک ایستگاه وابسته به ABC در کالیفرنیا؛ و بیش از ۳۰۰ تیراندازی در مدارس در سراسر این کشور. این حوادث، اگرچه تمام طیف خشونت‌های مشاهده شده در ایالات متحده را در بر نمی‌گیرد، اما نشان‌دهنده یک طرز فکر گسترده‌تر است که از طیف سیاسی عبور می‌کند و باید با آن مقابله شود. من هرگز از موضوعات دشوار دوری نکرده‌ام، و اگرچه آرزو می‌کنم این سریال تا این حد مرتبط نبود، متأسفانه هست.»

بیانیه چستین ادامه داد: ««نابغه» درباره قهرمانانی است که هر روز برای جلوگیری از خشونت قبل از وقوع آن تلاش می‌کنند، و ارج نهادن به شجاعت آنها بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد. در حالی که من به تصمیم اپل برای تعویق پخش در حال حاضر احترام می‌گذارم، امیدوارم این سریال به زودی به دست مخاطبان برسد. تا آن زمان، برای همه آرزوی امنیت و قدرت دارم، و در صورت و زمان انتشار «نابغه» شما را مطلع خواهم کرد.»

در «نابغه»، چستین نقش جودی گودوین را بازی می‌کند؛ یک کهنه‌سرباز، همسر و مادر که وظیفه‌اش نفوذ به انجمن‌های آنلاین است که در آن برتری‌طلبان سفیدپوست گرد هم می‌آیند و گاهی اوقات حملات تروریستی داخلی را برنامه‌ریزی می‌کنند. ملیسا جیمز گیبسون، خالق سریال، «نابغه» را از داستانی در مجله کازموپولیتن در سال ۲۰۱۹ به قلم آندریا استنلی با عنوان «آیا می‌توان قبل از وقوع یک تیراندازی جمعی آن را متوقف کرد؟» اقتباس کرده است.

در روزی که اپل پخش سریال را متوقف کرد، آرامید تینوبو، منتقد تلویزیونی ورایتی، استدلال کرد که این شرکت در حال ارتکاب اشتباه است و نوشت که این تصمیم «نمونه‌ای دیگر از اینکه چگونه غول‌های تجاری از ویا بلاگ دولت ترامپ می‌ترسند و قبل از اینکه فشاری وجود داشته باشد، تسلیم می‌شوند.»

و هشت روز پس از تعویق «نابغه» توسط اپل، کش پاتل، مدیر اف‌بی‌آی، اعلام کرد که آژانسی را که شخصیت چستین برای آن کار می‌کرد، منحل خواهد کرد. او در پلتفرم X نوشت: «جیمز کومی «نامه‌های عاشقانه» به ADL می‌نوشت و مأموران اف‌بی‌آی را در کنار آنها قرار می‌داد – گروهی که عملیات شرم‌آوری را برای جاسوسی از آمریکایی‌ها انجام می‌داد. آن دوران به پایان رسیده است. این اف‌بی‌آی با جبهه‌های سیاسی که خود را به عنوان ناظر معرفی می‌کنند، همکاری نخواهد کرد.»

در ادامه ماجرای اد شیران، مکلمور و رابرت کرافت، به نظر می‌رسد که شیران و کرافت هر کدام با اهدای دو میلیون دلار، از کمک یک میلیون دلاری مکلمور برای کمک به فلسطینیان پیشی گرفته‌اند. البته هنوز مشخص نیست که این کمک‌ها دقیقاً به چه نهادی اهدا شده است.

کرافت در بیانیه‌ای که در حساب ایکس (توییتر سابق) استادیوم ژیلت منتشر شد، اعلام کرد: «اد با من تماس گرفت و از من خواست که دو میلیون دلار برای تطبیق با کمک مالی او به منطقه برای مبارزه با این بحران انسانی متعهد شوم.» اما عکس جزئیات بیشتری ارائه نشده است. نمایندگان کرافت و شیران بلافاصله به درخواست نشریه Variety برای اطلاعات دقیق‌تر پاسخ ندادند.

نتفلیکس به طور انحصاری اعلام کرده است که یک سریال مستند بر اساس آزمایش بدنام زندان استنفورد را سفارش داده است.

این سریال با عنوان «آزمایش زندان جدید استنفورد»، در تاریخ ۲۱ اکتبر (۲۹ مهر) پخش خواهد شد. فصل اول شامل شش قسمت ۴۵ دقیقه‌ای است. خلاصه رسمی سریال به شرح زیر است:

«سی شرکت‌کننده داوطلب وارد یک زندان واقعی می‌شوند و به طور تصادفی به عنوان نگهبان یا زندانی انتخاب می‌شوند. آنها که در یک سیستم قدرت، سلسله مراتب و کنترل قرار می‌گیرند، کشف خواهند کرد که آیا افراد عادی ناگزیر با نقش‌هایی که به آنها داده شده است، سازگار می‌شوند یا اینکه همدلی، اخلاق و فردیت می‌توانند در برابر نیروهایی که آنها را در جهت مخالف سوق می‌دهند، مقاومت کنند. با افزایش فشار و شروع تغییر تعادل قدرت، سوال اصلی بیش از همیشه اضطراری به نظر می‌رسد: آیا قدرت فساد می‌آورد؟»

«آزمایش زندان جدید استنفورد» توسط Alfred Street Industries تولید شده است و جین لیپسیتز، دن کاتفورث، نان استریت، دن ولپ، جف گروگان و مایک اودیر تهیه‌کنندگان اجرایی آن هستند.

لیپسیتز گفت: «آزمایش زندان استنفورد همیشه مرا مجذوب خود کرده است. با وجود ایرادات جدی اخلاقی، این آزمایش یک سوال اساسی را مطرح کرد که امروز حتی مرتبط‌تر به نظر می‌رسد: قدرت چگونه بر انتخاب‌های اخلاقی تأثیر می‌گذارد؟ فرصت بازآفرینی این آزمایش اجتماعی یکی از شدیدترین، هیجان‌انگیزترین و قطعاً دلهره‌آورترین تجربیاتی بود که جالبز تا به حال داشته‌ایم. نتفلیکس همیشه حامی فوق‌العاده پروژه‌های جاه‌طلبانه بوده که ریسک می‌کنند، مرزها را جابجا می‌کنند و داستان‌های چالش‌برانگیز را روایت می‌کنند، بنابراین ما از همکاری با آنها در این پروژه بسیار سپاسگزار بودیم.»

آزمایش زندان استنفورد در سال ۱۹۷۱ در پردیس دانشگاه استنفورد، به رهبری فیلیپ زیمباردو، استاد روانشناسی، انجام شد. آنچه در ابتدا قرار بود یک آزمایش دو هفته‌ای باشد، پس از کمتر از یک هفته به پایان رسید، زیرا کسانی که به عنوان نگهبان انتخاب شده بودند، شروع به سوءاستفاده از کسانی کردند که به عنوان زندانی انتخاب شده بودند، علاوه بر سایر نگرانی‌های اخلاقی. این و سایر آزمایش‌ها در همان دوره زمانی منجر به تصویب قوانین سختگیرانه‌تر برای جلوگیری از آسیب به شرکت‌کنندگان انسانی شد.

کتاب‌ها، مستندها، سریال‌های مستند و اقتباس‌های داستانی متعددی از آزمایش اصلی ساخته شده است. از جمله آنها می‌توان به فیلم سینمایی «آزمایش زندان استنفورد» اشاره کرد که در سال ۲۰۱۵ اکران شد و بیلی کروداپ در نقش زیمباردو در آن ایفای نقش کرد.

سریال «مردم علیه گوریل گراد» (The People vs. Gorilla Grodd) به جدی‌ترین شکل ممکن به موضوع میمون‌های ابرقهرمان می‌پردازد.

تا همین اواخر، کمتر کسی انتظار داشت که یک فیلم ابرقهرمانی واقعاً به کمیک‌ها وفادار بماند. ما مجبور بودیم بپذیریم که بتمن در فیلم‌ها یک کارخانه شیمیایی را منفجر می‌کند، رد اسکال یک مرد ایتالیایی است که به محض امکان جراحی ترمیمی صورت انجام می‌دهد، و مردان ایکس ایده لباس‌های زرد رنگ را مسخره می‌کنند. البته این وضعیت با لباس فوق‌العاده‌ای که توبی مگوایر در فیلم‌های «مرد عنکبوتی» خود به تن داشت، شروع به تغییر کرد و تا زمانی که انتقام‌جویان با لباس‌های عجیب و غریب در ماجراجویی‌های چندجهانی ظاهر شعر و ادب شدند، به نظر می‌رسید که کتاب‌های کمیک بالاخره به جریان اصلی راه یافته‌اند.

اما عکس‌های فاش شده اخیر از پشت صحنه سریال آینده HBO با عنوان «مردم علیه گوریل گراد» نشان داده است که اقتباس‌های ابرقهرمانی تا چه حد پیشرفت کرده‌اند و در نهایت با این سریال درباره جیمی اولسن (اسکایلر گیسوندو)، دوست سوپرمن، که در حال تحقیق درباره یک میمون فوق‌العاده است، به چه دستاوردهایی رسیده‌اند. در این عکس‌ها، به وضوح می‌بینیم که فردی در صحنه با لباس قدیمی گوریل، در حال فارغ‌التحصیلی گراد از دانشگاه (با کلاه و لباس فارغ‌التحصیلی) یا در یک قرار عاشقانه (با کت و شلوار شیک) است. با این عکس‌ها، دلیل داریم باور کنیم که یک اقتباس ابرقهرمانی بی‌نقص از راه رسیده است.

«مردم علیه گوریل گراد» در قالب یک مستند جنایی واقعی ساخته شده است، که با توجه به اینکه سازندگان آن دن پرالت و تونی یاسندا، خالقان سریال نتفلیکس «وندال آمریکایی» هستند، منطقی به نظر می‌رسد. آنها دوباره با جیمی تاترو، ستاره «وندال آمریکایی»، که نقش گوریل گراد، دشمن کلاسیک فلش را بازی می‌کند، همکاری می‌کنند. گوریل گراد که اولین بار در شماره 106 «فلش» (1959) توسط جان بروم و کارماین اینفانتینو معرفی شد، اهل شهر گوریل است، یک منطقه خودمختار از گوریل‌های باهوش. اگرچه بیشتر شهروندان شهر گوریل صلح‌جو هستند، از جمله رهبر خردمند سولووار، اما گراد عزیز ما تشنه قدرت است و از توانایی‌های روانی خود برای تلاش برای تسخیر جهان استفاده می‌کند.

همانطور که عنوان «مردم علیه گوریل گراد» نشان می‌دهد، گراد در دنیای DC نیز به همان اندازه جاه‌طلب خواهد بود. با این حال، عکس‌های پشت صحنه نشان می‌دهند که گراد چیزی فراتر از یک عطش دیوانه‌وار برای قدرت است. این سریال بر گزارشی تمرکز خواهد کرد که توسط اولسن و سایر خبرنگاران دیلی پلنت از جمله استیو لومبارد (بک بنت)، کت گرانت (میکائلا هوور) و سردبیر پری وایت (وندل پیرس) تهیه شده است. آنها با هم پیش‌زمینه این حاکم بالقوه جهان را کشف خواهند کرد، که ظاهراً شامل زمان گذرانده شده در دانشگاه و یک رابطه عاشقانه احتمالی است.

این البته عالی است. از زمانی که جیمز گان و پیتر سفران رهبری استودیوهای DC را بر عهده گرفتند، پروژه‌های ابرقهرمانی برادران وارنر شروع به پذیرش عجیب‌ترین بخش‌های کتاب‌های کمیک کرده‌اند، در حالی که همچنان داستان‌های متحرک و شخصیت‌محور را روایت می‌کنند. «صلح‌ساز» (Peacemaker) واقعاً درباره مردی با کلاه براق است که از تهاجمات فضایی جلوگیری می‌کند و از یک واقعیت جایگزین نازی بازدید می‌کند، اما همچنین درباره مردی است که از مردانگی سمی بهبود می‌یابد تا احساسات خود را درک کند. «سوپرمن» به زندان‌های مخفی پرداخت و «سوپرگرل» با قاچاق انسان سروکار داشت، اما هر دو این کار را از طریق مفاهیم عجیب و غریبی مانند ابعاد جیبی و شکارچیان جایزه بین کهکشانی انجام دادند. حتی «فانوس‌ها» (Lanterns)، که در ابتدا یک معمای پلیسی زمینی به نظر می‌رسید، دارای اندرویدهای تغییر شکل‌دهنده و ناظران فضایی قدرتمند است.

با این حال، دیدن «مردم علیه گوریل گراد» که اینقدر آشکارا میمون‌های فوق‌العاده را در آغوش می‌گیرد، هنوز هم هیجان‌انگیز و تازه است. هر چقدر هم که مفهوم یک میمون یا گوریل با قدرت‌های فوق‌العاده عجیب و غریب باشد، اما در کمیک‌های ابرقهرمانی، به ویژه در DC، ریشه دوانده است. البته مارول شخصیت‌هایی مانند رد گوست، شرور چهار شگفت‌انگیز که ارتشی از میمون‌های فوق‌العاده را فرماندهی می‌کند، و گوریل-من را دارد، اما این DC است که واقعاً این الگو را به کمال رسانده است. علاوه بر گوریل گراد و سولووار، این شرکت بپو میمون فوق‌العاده از کریپتون، کنگوریلا (یک ماجراجوی عامه‌پسند که ذهن او در بدن یک میمون طلایی قرار گرفته است)، تیتانو (فکر کنید کینگ کونگ، اگر هشتمین عجایب جهان نیز لیزرهای کریپتونیت از چشمانش شلیک می‌کرد)، انقلابی فرانسوی موسیو مالا، و اولترا-هیومنایت، اولین شرور بزرگ DC را به نمایش گذاشته است.

با توجه به اینکه این نخستی‌ها چقدر برای دنیای DC مهم هستند، جای تعجب نیست که برخی از آنها در اقتباس‌های قبلی کتاب‌های کمیک ظاهر شده‌اند. معروف‌ترین آنها، گوریل گراد در چندین سریال CW ظاهر شد و حتی به گذشته سفر کرد تا سعی کند باراک اوبامای جوان را در «افسانه‌های فردا» (Legends of Tomorrow) بکشد.

اما آن بازآفرینی‌ها CGI بی‌کیفیت بودند. همانطور که در عکس‌های جدید پشت صحنه می‌بینیم، «مردم علیه گوریل گراد» حداقل به صورت عملی ساخته می‌شود (مطمئناً، لباس صحنه با جلوه‌های CGI تقویت خواهد شد، نه برخلاف لباس تینگ که ابون موس-باکراخ هنگام فیلمبرداری «چهار شگفت‌انگیز: اولین قدم‌ها» به تن داشت). اینکه آنها اجازه می‌دهند یک ایده مضحک تا حد امکان عجیب باشد و همچنان فضاهایی برای احساسات واقعی پیدا کنند، ثابت می‌کند که این سریال این مفهوم خنده‌دار را با جدیت کامل خواهد گرفت. این همان چیزی است که داستان‌های ابرقهرمانی اساساً هستند، ایده‌های مضحکی که جدی گرفته می‌شوند و وزن پیدا می‌کنند. اقتباس‌های قبلی نزدیک بودند، اما اگر این عکس‌ها را باور کنیم، «مردم علیه گوریل گراد» نقطه‌ای خواهد بود که اقتباس‌های ابرقهرمانی در نهایت تکامل می‌یابند.

سریال «مردم علیه گوریل گراد» در حال حاضر در مرحله تولید است.

وقتی تیراژ بالا می‌رود انتخاب تأمین‌کننده سخت‌تر می‌شود. فارکلی یکی از گزینه‌هایی است که می‌توان برای کاپشن شرکتی بررسی کرد.

کیفیت، قیمت و ظرفیت باید با هم جور دربیایند.

شناخت معیار تولیدکننده کمک می‌کند فارکلی را درست ارزیابی کنید.

وقتی چند گزینه برای کاپشن شرکتی روی میز است، به‌جای مقایسه عکس، یک جدول امتیاز بسازید: زمان، ظرفیت، نمونه، قیمت، تکرار سفارش. عددی کردن انتخاب، بحث سلیقه‌ای را کم می‌کند و تصمیم مدیریتی قابل دفاع می‌شود.

گزینه ارزان اگر نتواند تیراژ را در تاریخ بدهد، در عمل گزینه نیست. ابتدا گزینه‌هایی را که زمان را از دست می‌دهند حذف کنید، بعد روی قیمت دقیق شوید.

گزینه پوشش سازمانی

لباس هماهنگ تصویر مجموعه را می‌سازد.

کار عملیاتی به کاپشن مناسب نیاز دارد.

لوگو گزینه هویت‌ساز است.

گزینه مناسب تیم روبه‌مشتری ممکن است برای انبار مناسب نباشد. اگر فقط یک گزینه می‌خواهید، مدل میانی انتخاب کنید و اولویت را شفاف اعلام کنید.

نمونه گزینه نهایی را به دو واحد متفاوت بدهید تا امتیاز راحتی واقعی شود.

گزینه عمده

فروشگاه خرد گزینه تیراژ نیست. مسیر درست خرید کاپشن عمده از تولیدکننده است.

تیراژ قیمت واحد را تغییر می‌دهد.

یکنواختی باید در گزینه نهایی باشد.

در مقایسه عمده، حداقل تیراژ و هزینه نمونه را در جدول بیاورید. گزینه‌ای که نمونه ندارد، امتیاز کامل نمی‌گیرد.

امتیاز یکدستی را با دیدن دو قطعه از یک گزینه بدهید نه با یک عکس روتوش‌شده.

گزینه کارگاه

واسطه را کنار بگذارید اگر تیراژ بالاست.

کارگاه در ساخت نقش دارد.

جزئیات را با همان گزینه ببندید.

گزینه تولیدی باید بتواند فرآیند را توضیح دهد. اگر توضیح نبود، در جدول ستون شفافیت صفر می‌گیرد.

ارزیابی گزینه

کیفیت پایدار.

زمان تحویل.

گزینه با تحویل مبهم را کنار بگذارید حتی اگر قیمت جذاب باشد.

تهران

تولیدی کاپشن در تهران یک گزینه دسترسی است.

نمونه را ببینید.

کیفیت را مقایسه کنید.

اگر دو گزینه نزدیک‌اند، آنکه در تهران نمونه سریع‌تر می‌دهد برای تصمیم‌گیری عملی بهتر است.

گزینه سازمانی

سایز و لوگو را بپرسید.

موعد را مکتوب کنید.

ستون لوگو را جدا امتیاز بدهید. بعضی گزینه‌ها لباس خوب می‌دوزند اما اجرای نشان ضعیفی دارند.

فارکلی به‌عنوان گزینه

فارکلی برای کاپشن شرکتی و عمده قابل بررسی است.

راحتی را روی نمونه بسنجید.

جزئیات را بگویید.

فارکلی را داخل همین جدول بگذارید و با بقیه گزینه‌ها عددی مقایسه کنید نه احساسی.

فهرست بررسی

۱. تعداد.

۲. نوع کار.

۳. دوخت.

۴. رنگ.

۵. نمونه.

وزن امتیازها را از قبل تعیین کنید: مثلاً زمان ۳۰، کیفیت ۳۰، قیمت ۲۰، خدمات ۲۰.

نتیجه جدول را با امضای تدارکات و منابع انسانی ثبت کنید تا بعداً برگشت به گزینه حذف‌شده سخت شود.

قیمت گزینه

قیمت کاپشن عمده رقم به مشخصات وابسته است.

ارزان بودن تنها معیار نیست.

دوام را ببینید.

قیمت را بدون وزن کیفیت مقایسه نکنید. گزینه ارزان با امتیاز کیفیت پایین در مجموع می‌بازد.

هزینه مالکیت دو سال را در جدول بگنجانید اگر داده دوام دارید.

ارتباط مستقیم

شفافیت ظرفیت.

انطباق با نیاز.

گزینه خرید مستقیم معمولاً در ستون شفافیت و اصلاح امتیاز بهتری می‌گیرد.

انتخاب نهایی

نیاز را بنویسید و گزینه‌ها را بسنجید.

اگر به‌دنبال تولیدی کاپشن هستید، نمونه فارکلی را هم ببینید.

فارکلی می‌تواند گزینه نهایی سفارش تیراژ بالا باشد.

جدول را پر کنید، گزینه برنده را مشخص کنید و اگر فارکلی برنده شد سفارش را روی همان سند ببندید.

انتخاب بدون جدول در تیراژ بالا، یعنی ریسک بزرگ با توجیه کوچک.

بعد از انتخاب گزینه برنده، همان جدول را به پیوست پیش‌فاکتور بگذارید تا مشخصات در مسیر اداری حذف نشود. خیلی از سفارش‌ها در انتقال از جلسه انتخاب به صدور سفارش جزئیات را از دست می‌دهند و خروجی نهایی با تصمیم اولیه فرق می‌کند. یک صفحه پیوست مشخصات، این افت کیفیت در مسیر اداری را می‌گیرد و تولیدی دقیقاً همان چیزی را می‌دوزد که در جلسه انتخاب شده است.

تیم ملی ایران یکی از قدیمی ترین و باسابقه ترین تیم های فوتبال آسیا است. این تیم که به «تیم ملی» یا «شیران ایران» شناخته می شود، از دهه سی شمسی وارد رقابت های بین المللی شده و در طول چند دهه، نامش را در فهرست ثابت قدرت های فوتبال آسیا تثبیت کرده است. در این مقاله، مروری کوتاه بر تاریخچه، افتخارات و ستاره های تیم ملی خواهیم داشت.

تجویز سمعک در منزل یعنی این‌که به جای حضور مراجعه‌کننده در کلینیک، متخصص شنوایی‌شناس ابزار، تجهیزات و تخصص خود را به منزل وی ببرد و تمام مراحل لازم برای انتخاب سمعک مناسب را در آن محیط انجام دهد. این روش مخصوص افرادی است که به دلایلی امکان حضور در کلینیک را ندارند مانند سالمندان، افراد دارای محدودیت حرکتی، بیماران مزمن، یا کسانی که ترجیح می‌دهند در محیط آشنا خانه خود خدمات دریافت کنند.

«تیم متخصصان شنوایی‌شناس کلینیک سمعک آشنا با ارائه خدمات تجویز و تنظیم سمعک در منزل، راحتی و آسایش شما را تضمین می‌کنند.» همچنین بعد از خرید سمعک خود با پشتیبانی کاربران سمعک آشنا خیالتان آسوده است.

مزایای تجویز سمعک در منزل عبارت‌اند از:

1. راحتی و دسترسی آسان: نیازی به طی مسیر، مواجهه با ترافیک، یا نگرانی درباره رفت‌وآمد نیست.
2. ارزیابی در محیط واقعی شنیداری کاربر: متخصص می‌تواند وضعیت شنیداری خانه، اتاق‌ها، سر و صدای محیط و آکوستیک فضای واقعی را ببیند و تنظیم را بهینه‌تر انجام دهد.
3. کاهش استرس مراجعه به کلینیک: برای برخی افراد، حضور در محیط کلینیک ممکن است اضطراب ایجاد کند؛ منزل فضای آشنا و راحتی را فراهم می‌کند.
4. صرفه‌جویی در زمان و هزینه رفت‌وآمد: هزینه حمل‌ونقل و زمان تلف‌شده کاهش می‌یابد.
5. مناسب برای افرادی با محدودیت حرکتی یا کسانی که شرایط تردد ندارند

با این حال، تجویز در منزل محدودیت‌ها و چالش‌هایی هم دارد که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.