دانلود زیرنویس فیلم و سریال

در گفت‌وگویی اختصاصی، یکی از میلیاردرهایی که در شکل‌گیری استارتاپ وارهاند نقش داشته، از امکان گسترش «دوره سلامت» سگ‌ها حرف زده است.

خبری که فوربز پنجشنبه شب برای نخستین بار منتشر کرد، تصویری از آینده‌ای می‌سازد که در آن سگ‌های کاری نظامیِ مهندسی‌شده ژنتیکی دیگر فقط در داستان‌های علمی نیستند و می‌توانند به واقعیت علمی نزدیک شوند. بن لم و پالمر لاکی، دو میلیاردر آمریکایی، استارتاپی به نام وارهاند راه‌اندازی کرده‌اند که هنوز در خفا فعالیت می‌کند و ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه اولیه جذب کرده است. هدف اعلام‌شده، استفاده از بخشی از فناوری کلوسال بایوساینسز، شرکت لم، برای شبیه‌سازی سگ‌های کاری نظامی و تغییر ژنتیکی آن‌ها به‌منظور خدمت در ارتش آمریکاست؛ مشتری‌ای که آندوریل اینداستریز، شرکت لاکی، با آن آشنایی نزدیکی دارد.

ایده شرکت از لم و لاکی آمده و لم در هیئت‌مدیره می‌نشیند، اما مدیرعامل دیوید اسپیرک، تفنگدار سابق نیروی دریایی آمریکا، است. وارهاند می‌گوید نیازی واقعی در ارتش آمریکا را پاسخ می‌دهد. تا لحظه انتشار گزارش، دولت فدرال بیش از ۸۰ درصد سگ‌های کاری شاخه‌های نظامی را از شرکت‌های اروپایی می‌خرد و تنها حدود نیمی از آن‌ها برای خدمت مناسب دانسته می‌شوند. به بیان دیگر، از هر ۱۰۰ توله‌سگی که امسال از پرورش‌دهندگان اروپایی گرفته شود، شاید ۵۰ قلاده در سال ۲۰۲۹ وارد میدان شوند. کار این سگ‌ها بو کشیدن مواد منفجره و مواد مخدر، نگهبانی از محدوده‌ها و تعقیب مظنونان مد روز است.

در فضای آنلاین، تردید نسبت به به‌کارگیری روش‌هایی مشابه کلوسال چندان دور از انتظار نبوده است. لم از بنیان‌گذاران کلوسال است؛ شرکتی که سال گذشته با اعلام احیای گرگ دایر، یا نسخه‌ای کارکردی از آن، خبرساز شد. قرار است از همین جنس روش‌ها برای تقویت ژنتیکی نژادهای زنده، مانند ژرمن شپرد، استفاده شود. احتمالاً به همین خاطر وارهاند در بیانیه خود تأکید کرده با انجمن آمریکن هیومن همکاری می‌کند؛ سازمان شناخته‌شده حمایت از حیوانات که پذیرفته برنامه آموزشی وارهاند و نیز پیوند دوباره سگ‌های کاری نظامی با مربیان سابق و شیوه‌نامه‌های واگذاری را گواهی کند.

برای نویسنده گزارش، پرسش اصلی این است که علم دستکاری ژنتیکی سگ‌سانان دقیقاً چگونه برای بهتر کردن سلامت سگ‌های کاریِ ساخته‌شده در آزمایشگاه به کار می‌رود و آیا این فناوری، جدا از استفاده نظامی، کاربردهای بزرگ‌تر و شاید بی‌خطرتری هم دارد. لم، کارآفرین تگزاسی، در پیام‌های نوشتاری گفته قطب‌نمای کار، ارتقای کیفیت سلامت همین سگ‌هاست و ممکن است روزی این امکان به حیوانات خانگی مردم عادی هم برسد.

او نوشته است: «هدف اول ما تمدید دوره سلامت است»؛ یعنی سگ‌ها با کاهش واریانت‌های ژنتیکی آسیب‌زا که به بیماری‌های ارثی و تحلیل عضله ربط دارند، مدت بیشتری سالم و فعال بمانند. لم صریح نمی‌گوید این مسیر طول عمر را هم زیاد می‌کند و می‌پذیرد گفتن اینکه سال‌هایی به عمر سگ اضافه شود «هنوز زود» است، اما اضافه می‌کند رسیدگی به این عارضه‌ها در نهایت می‌تواند طول عمر را هم بیشتر کند. به گفته او، بعضی اختلال‌های تک‌ژنی را شاید بتوان مستقیم هدف گرفت، اما صفاتی مثل طول عمر، قدرت بویایی، خلق‌وخو، چابکی و تحمل گرما به ژن‌های پرشمار و همچنین آموزش و محیط وابسته‌اند. آن‌ها سگ‌های کاری آزموده‌شده را بررسی می‌کنند تا بفهمند چه چیزی را می‌شود مسئولانه عملی کرد و آموخته‌هایشان در نهایت می‌تواند به سگ‌های داخل خانه‌ها هم سود برساند.

این اشاره در حالی است که بخش مهمی از فعالیت‌های حفاظتی و نوآوری‌های کلوسال متن‌باز شده و در اختیار شرکای حفاظتی در جهان قرار گرفته است. لم نمی‌گوید دستاوردهای وارهاند هم متن‌باز می‌شوند، اما تصریح می‌کند: «می‌توانیم جهش‌ها را آزمایش کنیم و مشکلاتی مثل تحلیل عضله و دیسپلازی مفصل ران را از راه ژنتیک اصلاح کنیم. درمان‌ها و راه‌حل‌هایی از وارهاند که برای سلامت سگ‌ها فایده داشته باشند، در دسترس عموم گذاشته خواهند شد.»

معلوم نیست این حرف‌ها نگرانی درباره اخلاق تغییر ژنتیکی و پرورش همسانه‌های سگ‌های کاری نظامی را کم کند. با این حال، همان فناوری که پارسال نگاه جهان را به خود جلب کرد، شاید روزی اختلال‌های ژنتیکی را کاهش دهد؛ اختلال‌هایی که هر سال هزاران صاحب حیوان خانگی را درگیر و ناامید می‌کنند.

کری وایت در فصل دوم سریال «کری» می‌تواند دنیای داستانی استفن کینگ را بیش از هر زمان دیگری به هم پیوند بدهد.

هشدار: این مطلب شامل اسپویلرهای فصل اول «کری» است.

معلوم شد کری وایت در جهنم نمی‌سوزد. هر چه صحنه رؤیای سو اسنل در پایان فیلم ۱۹۷۶ برایان دی‌پالما به ما گفته بود، آمازون برای روایت خودش از این دختر تله‌کینزی و قربانی قلدری برنامه‌ای متفاوت دارد. فصل دوم سریال پرایم تیونینگ خودرو ویدیو تأیید شده و ادامه‌دهنده طرح مایک فلانگان، سازنده سریال، برای ساخت یک مجموعه سه‌فصلی بر پایه رمان ۱۹۷۴ استفن کینگ است.

فلانگان در بیانیه‌ای که فصل دوم «کری» را اعلام کرد گفت: «۵۰ سال است که مخاطبان با داستان کری وایت آشنا هستند و به آن علاقه دارند. از همان ابتدا داستانی را تصور می‌کردیم که بسیار فراتر از مراسم جشن پایان سال برود و از اعتماد و حمایت استفن در کاوش درباره ادامه ماجرا بسیار سپاسگزارم.» اگر برخی نمادها و ارجاع‌های پنهان فصل اول نشانه‌ای باشند، فلانگان برای بردن کری فراتر از آن جشن و ورود به یک جهان مشترک استفن کینگ به حمایت نویسنده نیاز خواهد داشت؛ کاری که در اقتباس‌های دیگر به‌طرز بدی شکست خورده است.

روایتی متفاوت از رمان و فیلم‌های قبلی

«کری» از همان قسمت اول روشن کرد که نگاه فلانگان با رمان و فیلم‌های پیشین فرق دارد. سو اسنل (سینا آگودونگ) به مصاحبه‌گری که دیده نمی‌شود می‌گوید ماجرای آن جشن بدنام، جایی که ظاهراً کری قدرتش را آزاد کرد و تقریباً همه حاضران را کشت، خیلی بیشتر از این حرف‌هاست. با پیشرفت قسمت‌ها می‌فهمیم سو این اظهارات را برای ادلاید (کیت سیگل) بیان می‌کند؛ رهبر گروهی از زنان دارای قدرت ذهنی.

ادلاید و یارانش نه‌تنها کری (سامر اچ. هاول) را زیر نظر داشتند و دنبال راهی برای جذب او بودند، بلکه فرستاده‌ای به نام املین (تالیا دودک) را هم فرستادند که وقتی مدرسه برای کری غیرقابل تحمل می‌شود، نقش دوست صمیمی او را بازی می‌کند. در روایت فلانگان، کشتار جشن کار کری نیست، بلکه کار املین است که بر او مسلط می‌شود.

در قسمت‌های پایانی، ادلاید و گروهش خود را نشان می‌دهند، شهادت سو و دیگر بازماندگان را ضبط می‌کنند، مارگارت (سامانتا اسلویان)، مادر متعصب کری را که خودش هم لحظه‌ای قدرتش را نشان می‌دهد می‌کشند و سپس املین را همراه کری راهی فرار می‌کنند.

اشاره‌ای به «درخشش»

فصل با حضور املین و کری در جاده تمام می‌شود؛ مقدمه‌چینی کلاسیک برای فصل‌های بعد. اما بخش جالب‌تر شیوه‌ای است که ادلاید قدرت‌های کری را برای مارگارت توصیف می‌کند. او در یکی از مصاحبه‌ها از این قدرت‌ها با عنوان «درخشش» (Shine) یاد می‌کند؛ نه فقط اشاره به توانایی‌های دنی تورنس در «درخشش»، بلکه به قدرت‌های گروه «ترو ناتی» در «دکتر خواب» هم که فلانگان آن را به‌خوبی به پرده آورد.

با این جمله و مقدمه قسمت پایانی، به نظر می‌رسد «کری» قصد دارد جهان گسترده‌تر استفن کینگ را کاوش کند. از یک نظر این کاملاً منطقی است. حتی از این واقعیت که بیشتر داستان‌های او در مین رخ می‌دهند، آثار کینگ همیشه ویژگی مشترکی داشته‌اند که در مجموعه «برج تاریک» آشکارا بروز کرد. فلانگان هم از این ویژگی آگاه است و اخیراً به Den of Geek گفته کینگ «در ۱۹ سالگی یک چندجهانی را شروع کرد و برای این کار اعتبار کافی نمی‌گیرد. این موضوع موتور بخش بزرگی از فرهنگ عامه ما شده است؛ جهان به‌هم‌پیوسته و چندجهانی.»

از سوی دیگر، همه تلاش‌ها برای ساخت یک جهان مشترک کینگ خارج از کتاب‌ها شکست خورده‌اند. حتی اگر فیلم ضعیف «برج تاریک» (۲۰۱۷) را کنار بگذاریم، سریال کم‌رمق «کسل راک» از هولو هم بیشتر مجموعه‌ای از ارجاع‌های پنهان بود که منتظر روایتی برای نگه‌داشتن‌شان بودند.

فلانگان مطمئناً از سازندگان معتبر تلویزیون امروز است و حسن نیت مخاطبان را همراه دارد. اما انحراف‌های جسورانه‌اش از منبع اصلی برخی طرفداران را ناراحت کرده است. آیا می‌تواند با سریالی درخور «استاد ترس» و مبتنی بر جهان مشترک آن‌ها را دوباره جلب کند؟ دوست داشتیم پیش‌بینی کنیم، اما «درخشش» دیدن آینده را نداریم.

فصل اول «کری» هم‌اکنون در پرایم ویدیو در دسترس است.

فیلم «حصیری» که اکنون در سینماها اکران می‌شود، همان‌طور که تریلر نشان می‌دهد، پرشور، رمانتیک و فوق‌العاده است.

اولیویا کلمن نقش یک زن ماهیگیر مجرد را در یک جامعه قرون وسطایی بازی می‌کند که در آن ازدواج به یک زن ارزش می‌بخشد. اگرچه او زنی مستقل و سرسخت است، اما اهالی روستا او را مسخره می‌کنند. یک روز او به سراغ بافنده محلی سبد، با بازی پیتر دینکلیج، می‌رود و از او می‌خواهد که یک شوهر حصیری برایش بسازد.

در این میان، الکساندر اسکاشگورد – بله، او زیر تمام آن گریم است – با پوشیدن لباسی کاربردی و آرایش پروتزی به یک مرد حصیری تبدیل می‌شود.

این ایده با الکس هیوستون فیشر و النور ویلسون آغاز شد که داستان کوتاه «شوهر حصیری» اثر اورسولا ویلز را اقتباس می‌کردند. هنرمندان کارگاه وتا، طراح آرایش پروتزی جو دانکلی و هنرمند اصلی جلوه‌های ویژه آرایشی سارا روبانو، فیلمنامه و تماسی از نویسندگان و کارگردانان دریافت کردند که به آنها گفتند: «ما می‌خواهیم این کار را به صورت عملی انجام دهیم.» دانکلی می‌گوید: «آنها یک قطعه هنری مفهومی زیبا می‌خواستند که دیدگاهشان را نشان دهد.»

این دو نفر ۱۸ ماه را فقط صرف تحقیق و توسعه کردند. از آنجا که مواد آرایش پروتزی برای تقلید از گوشت و پوست انسان ساخته می‌شوند، این کار چالش‌برانگیز بود. دانکلی می‌گوید: «این مرد از حصیر ساخته شده است، بنابراین ما باید آن را به روشی متفاوت انجام می‌دادیم.» او ادامه می‌دهد: «ما نظریه خود را آزمایش کردیم. فکر کردیم اگر بتوانیم رشته‌های بافت را جداگانه کنیم و کاری کنیم که آنها مانند فیبرهای عضلانی جداگانه حرکت کنند که حرکت او را هدایت می‌کنند، آنگاه او می‌تواند یک موجود حصیری هوشمند و باورپذیر باشد.»

اما آنها نمی‌توانستند آن را قالب‌گیری کنند، بنابراین این دو نفر به سمت نوآوری مدرن با استفاده از مجسمه‌سازی دیجیتال سه‌بعدی و چاپ سه‌بعدی سوق داده شدند.

آنها با اسکن کامل بدن اسکاشگورد شروع کردند تا بتوانند قطعاتی مخصوص او را مجسمه‌سازی کنند.

بافت حصیری پیچیده با استفاده از یک فرآیند چاپ لیزری پودری نسبتاً جدید ایجاد شد. دانکلی توضیح می‌دهد: «این یک حجم از الاستومر ترموپلاستیک است؛ شما یک لیزر به آن می‌تابانید و در نقطه کانونی لیزر، پودر ذوب می‌شود و می‌توانید بافت پیچیده و هندسه پیچیده را بسازید. پودر در بستر، رشته‌ها را در هنگام سفت شدن از هم جدا نگه می‌دارد.»

و چرا کلمن در صحنه‌های پرشور فیلم دچار معماری نیوز خراش نشد؟

تقریباً تمام لباس اسکاشگورد از ۵۰ قطعه مجزای چاپ سه‌بعدی تشکیل شده بود که قبل از دوخته شدن به لباسی از اسپاندکس نرم و انعطاف‌پذیر، برای شبیه شدن به حصیر رنگ‌آمیزی شده بودند – بنابراین هیچ کاه واقعی در کار نبود.

دانکلی می‌گوید: «این یک ماده نیمه‌انعطاف‌پذیر است، نه چندان متفاوت از حس لمس بافت حصیری واقعی.»

در مورد پروتزها، روبانو روی آرایش تمرکز کرد که شامل ۱۰ قطعه مجزا بود.

روبانو می‌گوید: «او وارد این لباس بسیار اندازه می‌شد و ما بین صندلی آرایش و آماده کردن او در لباس، بسته به مراحل مختلف، در رفت و آمد بودیم.» او ادامه می‌دهد: «ما گوش، کیسه‌های زیر چشم و لب داشتیم. یک قطعه زیر لب و یک قطعه فک داشتیم، و پیشانی بزرگ‌تر، بینی، استخوان‌های گونه و نقاشی دستی زیادی در اطراف چشمانش وجود داشت.»

موهای صورت او – ریش، مو و مژه‌ها – از موکا، یک فیبر ابریشمی نرم که از گیاه هاراککه استخراج می‌شود، ساخته شده بود. این ماده به آنها اجازه می‌داد تا رشته‌های جداگانه را به خود بافت گره بزنند تا بتوانند آن را مانند موی انسان کوتاه و حالت دهند.

نکته کلیدی این بود که اسکاشگورد زیر آرایش گم نشود. دانکلی می‌گوید تیم از نرم‌افزار انیمیشن سه‌بعدی استفاده کرد: «ما می‌توانستیم دامنه بیانگر صورت را ردیابی کنیم تا بتوانیم قابلیت حرکت برای بیان او را در بافت مهندسی کنیم.»

در مجموع، کمتر از دو ساعت طول کشید تا اسکاشگورد به شوهر حصیری تبدیل شود. روبانو می‌گوید: «در پایان کار، ۹۰ دقیقه طول می‌کشید.»

دانکلی اضافه می‌کند: «قطعه بزرگ دیگر این پازل خود الکساندر بود. چه همکار و بازیکن تیمی فوق‌العاده‌ای! او مقاوم بود. او بامزه بود. او بسیار متعهد بود. او مانند مجسمه در صندلی بی‌حرکت می‌نشست.»

آنها با یک مشکل کوچک روبرو شدند. روبانو فاش می‌کند: «او گرمایی است؛ لباس کمی گرم است و بهار مجارستان هم گرم بود.»

و در مورد آلت تناسلی حصیری چه؟

دانکلی می‌گوید: «حدس و گمان‌های زیادی در مورد مکانیسم کارکرد این و خطر احتمالی آلت تناسلی حصیری وجود داشته است. من فکر می‌کنم بافنده سبد، ماهر است. او به سراسر جهان سفر کرده است. او از هر فرهنگی نحوه بافتن را آموخته است، و فکر می‌کنم او دقیقاً می‌دانست چگونه یک آلت تناسلی حصیری را ببافد تا کاربرپسند باشد.»

روبانو این جزئیات را به طراحان لباس فیلم، آندراس دانیل توث و آتیلا گودنا-یوهاس نسبت می‌دهد. «آنها آلت تناسلی حصیری را برای صحنه کامل بدن در رودخانه ساختند. آنها کار بسیار خوبی انجام دادند زیرا خیلی دقیقه نودی بود، اما از اسپاندکس پف‌دار ساخته شده بود. بافت سه‌بعدی بود، بنابراین ابعاد داشت. از دور، آنها رنگ آن را به زیبایی مطابقت دادند.»

در مراسم بزرگداشت دالی پارتن که توسط انجمن موسیقی کانتری برگزار شد، ستاره‌هایی چون سابرینا کارپنتر، جولیا رابرتس و اپرا به ادای احترام به این اسطوره فقید پرداختند.

اپرا وینفری، در یک ویدیوی از پیش ضبط شده که در ابتدای برنامه پخش شد، درباره اهمیت دالی برای خودش صحبت کرد. او گفت: «ما هر دو دختران تنسی هستیم و او برای من نمادی از صد در صد خود بودن بود. همیشه اصیل بود و من به همین دلیل او را دوست داشتم. من عاشق لطف و پشتکار او بودم. منظورم این است که اگر تصمیمی می‌گرفت، دیگر تمام بود. و من عاشق قلب و روح سخاوتمند او بودم، حضور او در زمین برای همیشه حس خواهد شد زیرا روح قدرتمند او جاودانه است.»

داستان‌های مرتبط

غافلگیری «سیمپسون‌ها»: صدای آپو پس از تقریباً یک دهه شنیده شد، با صداپیشگی سونیل مالهوترا به جای هنک آزاریا (انحصاری)

جولیا رابرتس، که در فیلم «ماگنولیاهای فولادی» (1989) در کنار پارتن بازی کرده بود، از تجربه فیلمبرداری با او یاد کرد. این بازیگر در یک ویدیوی از پیش ضبط شده گفت: «دالی در اوایل دهه 20 زندگی من وارد شد و دیدن کسی که اینقدر زنده و حاضر بود، جادویی بود. او واقعاً نمونه درخشانی از به یاد آوردن اینکه چه کسی هستید، از کجا آمده‌اید و مهربان بودن چه معنایی دارد، بود. ما او را دوست داریم.»

محبوب در ورایتی

کیتی پری روی صحنه آمد تا از پارتن به عنوان زنی یاد کند که «با مهارت با قدرت زنانگی خود بازی می‌کرد.» او ادامه داد: «به طرز ویرانگری باهوش پامنا موبایل و به همان اندازه شیرین بود، می‌توانست با یک چشمک و لبخند شما را به خاک سیاه بنشاند و سپس مطمئن شود که فرزندان شما هم خواندن یاد می‌گیرند. این یک مادر است. زیر دهه‌ها درخشش، سخاوت روحی فوق‌العاده‌ای نهفته بود. برخی او را وحدت‌بخش بزرگ می‌نامیدند زیرا توانایی داشت افراد را از هر قشر، دیدگاه سیاسی و گرایش جنسی گرد هم آورد. او فراتر از این

انتخاب صرافی بیت برگ فقط با دیدن تعداد ارز یا یک عدد کارمزد تمام نمی‌شود. این راهنما با تمرکز روی «امنیت حساب و مسیر برداشت آزمایشی» کمک می‌کند هزینه واقعی، امنیت و مسیر خروج سرمایه را قبل از واریز اصلی بسنجید.

تصویر: سنجش بروکر — sanjeshbroker.com

قبل از واریز اصلی، ۲FA، دامنه رسمی و یک چرخه کامل واریز-معامله-برداشت را تست کنید. این فیلتر به‌خصوص وقتی مهم است که جدول‌های مقایسه‌ای فقط کارمزد اسمی را نشان می‌دهند و اسپرد، کارمزد شبکه یا تأخیر برداشت را نادیده می‌گیرند. هدف، ساختن تصمیم قابل دفاع برای Bitbarg است.

صرافی بیت برگ را با چه چارچوبی بسنجیم؟

اول امنیت حساب کاربری: رمز قوی، تأیید دومرحله‌ای، اعلان ورود و در صورت امکان محدودیت آدرس برداشت. دوم هزینه واقعی: کارمزد معامله به‌علاوه اختلاف قیمت خرید و فروش و هزینه برداشت. سوم عملیات: سرعت واریز ریالی یا رمزارزی، پایداری اپلیکیشن و کیفیت پشتیبانی در مشکل واقعی.

برای Bitbarg این سه لایه را جداگانه امتیاز بدهید. اگر امنیت ضعیف باشد، کارمزد پایین ارزشی ندارد. اگر برداشت مبهم باشد، نقدشوندگی ظاهری هم کافی نیست. تصمیم خوب، تعادل این سه لایه است نه قهرمان‌شدن در یک معیار.

جزئیات اختصاصی و داده‌های بررسی‌شده درباره صرافی بیت برگ را در صفحه همان صرافی ببینید و بعد با چک‌لیست این مقاله تطبیق دهید.

هزینه واقعی را چطور حساب کنیم؟

یک تمرین ساده انجام دهید: مبلغ ثابت را در نظر بگیرید و هزینه خرید همان دارایی را در چند صرافی در یک ساعت مشخص مقایسه کنید. سپس فرض کنید همان دارایی را همان روز می‌فروشید. جمع کارمزد دو طرف به‌اضافه اسپرد مؤثر، تصویر بهتری از هزینه رفت‌وبرگشت می‌دهد.

اگر در صرافی بیت برگ بیشتر خرید آنی می‌کنید، اسپرد مهم‌تر از کارمزد جدول رسمی است. اگر سفارش‌گذاری حرفه‌ای می‌کنید، سطح Maker/Taker و پله حجمی اهمیت پیدا می‌کند. سبک استفاده را قاطی نکنید؛ وگرنه مقایسه گمراه‌کننده می‌شود.

برای دیدن گزینه‌های هم‌رده و مقایسه کلی بازار می‌توانید بخش صرافی ارز دیجیتال را مرور کنید و فهرست کوتاه‌تری از کاندیداها بسازید.

امنیت؛ صرافی گاوصندوق نیست

حتی معتبرترین صرافی متمرکز هم ریسک طرف مقابل دارد. فقط موجودی موردنیاز معامله را روی پلتفرم نگه دارید و دارایی بلندمدت را به کیف پول شخصی منتقل کنید. دامنه رسمی، اپلیکیشن رسمی و فرآیند KYC شفاف را قبل از واریز Contol کنید.

در Bitbarg بلافاصله بعد از ساخت حساب، ۲FA را فعال کنید و یک برداشت آزمایشی کوچک انجام دهید. زمان پردازش، کارمزد شبکه انتخابی و حداقل برداشت را یادداشت کنید. این تست عملی از ده‌ها تبلیغ امنیتی مفیدتر است.

نکته محوری درباره Bitbarg

قبل از واریز اصلی، ۲FA، دامنه رسمی و یک چرخه کامل واریز-معامله-برداشت را تست کنید. همین نکته را فیلتر اصلی برای صرافی بیت برگ نگه دارید. اگر این فیلتر رد شد، تعداد ارز یا ظاهر اپلیکیشن نباید شما را متقاعد کند.

وضعیت مقرراتی، محدودیت بانکی، یا ریسک‌های بیرونی بازار ایران را هم در تصمیم لحاظ کنید. این موارد جایگزین بررسی امنیت و برداشت نمی‌شوند، اما روی برنامه نگهداری دارایی اثر می‌گذارند. سرمایه را مرحله‌ای وارد کنید و هیچ‌وقت کل پس‌انداز را روی یک پلتفرم نگذارید.

برای تکمیل مقایسه و دسترسی به منابع مرتبط می‌توانید از سنجش بروکر هم استفاده کنید و انتخاب نهایی را با نیاز واقعی خودتان هم‌راستا کنید.

چک‌لیست ۱۰ دقیقه‌ای قبل از واریز اصلی

۱) دامنه و اپ رسمی Bitbarg را Contol کرده‌ام. ۲) ۲FA فعال است. ۳) کارمزد و اسپرد را برای مبلغ خودم حساب کرده‌ام. ۴) یک برداشت آزمایشی انجام داده‌ام. ۵) شبکه انتقال را درست انتخاب می‌کنم. ۶) فقط موجودی معاملاتی را روی صرافی می‌گذارم. ۷) سقف ریسک شخصی دارم.

اگر حتی دو مورد قرمز است، واریز بزرگ را عقب بیندازید. تأخیر یک روزه معمولاً ارزان‌تر از ورود شتاب‌زده به بستری است که خروج از آن سخت یا مبهم باشد.

نکته‌های تکمیلی برای اجرای بهتر

برای دارایی‌هایی که کم‌عمق هستند، لغزش قیمت می‌تواند از کارمزد رسمی هم بیشتر شود. اول روی بازارهای اصلی و نقدشونده تمرین کنید. اگر تازه‌کار هستید، سراغ اهرم بالا نروید؛ اهرم فقط سرعت زیان را زیاد می‌کند مگر اینکه سیستم ریسک دقیق داشته باشید.

یک دفتر ساده هزینه نگه دارید: تاریخ، مبلغ، کارمزد، شبکه، و زمان واریز/برداشت. بعد از یک ماه می‌بینید کدام صرافی برای الگوی واقعی شما ارزان‌تر و روان‌تر بوده است. این داده شخصی از رتبه‌بندی‌های کلی دقیق‌تر عمل می‌کند.

در نهایت درباره صرافی بیت برگ واقع‌بین بمانید: هیچ پلتفرمی بدون ریسک نیست. انتخاب خوب یعنی کاهش ریسک‌های قابل کنترل (امنیت حساب، هزینه، برداشت) و پذیرش آگاهانه ریسک‌هایی که به ماهیت بازار رمزارز مربوط است.

جمع‌بندی

صرافی بیت برگ می‌تواند گزینه مناسبی باشد اگر با سبک معاملاتی، سطح ریسک و نیازهای برداشت شما بخواند. محور این بررسی «امنیت حساب و مسیر برداشت آزمایشی» بود تا تصمیم از حالت حدسی خارج شود. با تست کوچک، محاسبه هزینه واقعی و تفکیک موجودی معاملاتی از ذخیره بلندمدت، انتخاب آگاهانه‌تری خواهید داشت.

بازار رمزارز نوسان و ریسک از دست دادن سرمایه دارد. هیچ صرافی یا بررسی، سود را تضمین نمی‌کند و مسئولیت نهایی با شماست.

جان استوارت تا سال ۲۰۲۸ به عنوان مجری برنامه «دیلی شو» فعالیت خواهد کرد.

این مجری قرارداد خود را با این مجموعه کمدی سنترال برای دو سال دیگر تمدید کرده و تا انتخابات ریاست جمهوری بعدی، اجرای برنامه را بر عهده خواهد داشت. قرارداد قبلی استوارت قرار بود در پایان سال ۲۰۲۶ به اتمام برسد، پس از اینکه در نوامبر ۲۰۲۵ یک تمدید یک ساله امضا کرده بود.

استوارت همچنان بخشی از گروه چرخشی مجریان خواهد بود که شامل رونی چینگ، جاش جانسون، جردن کلپر، مایکل کوستا و دسی لیدیک می‌شود، به همراه تروی ایواتا و گریس کولنشیمد به عنوان خبرنگاران غیرمجری. او همچنین به زوم اپک عنوان تهیه‌کننده اجرایی در کنار جن فلانز، تهیه‌کننده و شورانر برنامه، و جیمز «بیبی دال» دیکسون، مدیر دیرینه استوارت، باقی می‌ماند.

استوارت آخرین بار قرارداد خود را تنها چند ماه پس از خریداری شرکت مادر کمدی سنترال، پارامونت، توسط اسکای‌دنس مدیا تمدید کرد. تمدید جدید قرارداد او چند هفته پس از آن صورت می‌گیرد که شرکت تحت رهبری دیوید الیسون، ادغام بین پارامونت و وارنر براس را نهایی کرد.

استوارت اولین بار در سال ۱۹۹۹ به عنوان مجری «دیلی شو» فعالیت خود را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۵ از این برنامه کناره‌گیری کرد. ترور نوآ جای او را به عنوان مجری این برنامه خبری طنز گرفت و تا سال ۲۰۲۲ در این سمت بود. پس از بازگشت استوارت به «دیلی شو» در فوریه ۲۰۲۴، آمار بینندگان افزایش یافت. طبق معیارهای ارائه شده توسط پارامونت، این برنامه پربیننده‌ترین برنامه کابلی در شبکه‌های اجتماعی در سال ۲۰۲۶ است.

جورج چیکس، رئیس مشترک و مدیر ارشد محتوای اسکای‌دنس تی‌وی، اظهار داشت: «جان استوارت یک استعداد بی‌نظیر است و «دیلی شو» همچنان یکی از تأثیرگذارترین برنامه‌ها در تلویزیون و ستون فقرات کمدی سنترال محسوب می‌شود. ما از ادامه همکاری با جان و تیم خبری برنده جایزه او هیجان‌زده‌ایم.»

کمدین‌های استندآپ همیشه برای آنچه «کمدینِ کمدین‌ها» می‌نامند، احترام خاصی قائل بوده‌اند؛ کمدینی که با خلوص و جسارت بی‌نظیری کار می‌کند و با غوطه‌ور شدن در متافیزیک پیچیده کمدی، بیشتر مورد تحسین همکارانش قرار می‌گیرد تا عموم مردم. (او معادل گروه کالت ایندی-راک فوق‌العاده در دنیای استندآپ کمدی است.) گیلبرت گوتفرید یک کمدینِ کمدین‌ها بود. لری دیوید، داگ استنهوپ و ماریا بمفورد نیز همین‌طور. نورم مک‌دونالد هم یکی از آن‌ها بود، با این تفاوت که وقتی مستند جذاب و تأثیرگذار جاد آپاتو با عنوان «نورم: داستان نورم مک‌دونالد» را تماشا می‌کنید، متوجه می‌شوید که او ویژگی خاصی داشت. او یک کمدینِ کمدین‌ها بود… که همه هم او را دوست داشتند.

داستان‌های مرتبط

چاک لور از کارت پایانی «جورجی و مندی» برای تمسخر کاخ سفید ترامپ استفاده می‌کند: «با اینکه می‌گویند به کمک روانپزشک نیاز دارم، مخالف نیستم.»

شهردار زهران ممدانی درخواست جیمی کیمل برای ارسال سلفی آن‌ها به ترامپ را رد می‌کند.

همانطور که فیلم نشان می‌دهد، اعتبار مک‌دونالد به عنوان یک کمدینِ کمدین‌ها غیرقابل انکار بود. ما اولین حضور تلویزیونی او را در ۹ می ۱۹۹۰، در برنامه «لایت نایت با دیوید لترمن» می‌بینیم، جایی که او درباره شیطانی صحبت می‌کرد که به کسی دستور می‌دهد خانواده‌اش را بکشد، تکه‌تکه کند و اعضای بدنشان را در یک ساک ورزشی بگذارد. (سپس قاتل متوجه می‌شود که شیطان دوستش بوده و شوخی می‌کرده است.) او با همان لحن خشک و مکث‌دار آشنایش صحبت می‌کند؛ او از همان ابتدا می‌دانست چگونه مخاطب را به دنیای ذهنی خود بکشاند.

محبوب در ورایتی

در «ساتردی نایت لایو»، جایی که مک‌دونالد از سال ۱۹۹۳ به مدت چهار فصل یکی از بهترین مجریان بخش «ویکند آپدیت» بود، او بارها و بارها با وسواسی بی‌پرده و غیرقابل انکار به موضوع او.جی. سیمپسون و این واقعیت که سیمپسون همسرش را به قتل رسانده بود، بازگشت. چرا این خنده‌دار بود؟ زیرا هر بار که مک‌دونالد از آن شوخی می‌ساخت، تأکید او بر گناهکار بودن او.جی. راهی برای بازگشت به واقعیت تکان‌دهنده آن بود. هر شوخی او درباره او.جی. اثری شبیه به یک سیلی سرخوشانه داشت. او دست‌بردار نبود و همین باعث شد از «ساتردی نایت لایو» اخراج شود (دان اولمایر، رئیس بخش ساحل غربی NBC که مسئول اخراج مک‌دونالد بود، بهترین دوست او.جی. سیمپسون بود). این دقیقاً کاری است که یک کمدینِ کمدین‌ها انجام می‌دهد.

در «SNL»، و در فهرست افسانه‌ای حضورهایش در برنامه‌های گفتگوی شبانه، و در اجراهای استندآپش، نورم مک‌دونالد کیفیتی متناقض داشت – یک پرخاشگری کمی گسسته، که در آن روی یک موضوع و یک شوخی تمرکز می‌کرد که می‌دانست حساس خواهد بود و ممکن است او را «از خط قرمز عبور دهد»، اما نمی‌توانست خودش را کنترل کند. او باید حرف نامناسب را می‌زد، حرف ممنوعه را به زبان می‌آورد. گفتن آن شوخی یک کاتارسیس بود؛ کمدی بود. نگفتن آن شکست بود.

گاهی اوقات، او رگه‌هایی از خصومت ضداجتماعی اندی کافمن را داشت، گویی کمدی راهی برای آزمایش خود و مخاطب بود، تا ببیند چه چیزی را قبول می‌کنند و آیا او را قبول می‌کنند یا نه. نکته عجیبی که در «نورم: داستان نورم مک‌دونالد» آشکار می‌شود این است که مک‌دونالد یک دروغگوی بیمارگونه بود، هم در اجراهای استندآپش و هم در زندگی‌اش، و این دو سطح وجود گاهی اوقات در یک فریب در هم تنیده می‌شدند. این بخشی از دلیلی است که او همیشه کمی گیج به نظر می‌رسید. هرگز نمی‌توانستید واقعاً بگویید که آیا منظورش را می‌گوید یا نه. می‌فهمیم که او هرگز به دبیرستان نرفت… و همچنین اینکه رفت (و در ۱۴ سالگی فارغ‌التحصیل شد)… که هرگز به دانشگاه نرفت… اما در واقع رفت. در آستانه همه‌گیری، او خود را به مخاطبان «یک ۶۸ ساله جوان» توصیف کرد (در آن زمان ۶۰ ساله بود). او همچنین خود را به لری کینگ «عمیقاً پنهان‌کار» توصیف می‌کند، و وقتی کینگ می‌پرسد آیا این به معنای آشکار کردن همجنس‌گرایی اوست، می‌گوید نه، او دگرجنس‌گراست… و سپس اشاره می‌کند که ادعای دگرجنس‌گرا بودن، بیانگر میزان پنهان‌کاری اوست. می‌توانید صدای خنده اندی کافمن را در بهشت تئاتر ابزورد او بشنوید.

با این حال، نکته درباره نورم مک‌دونالد این بود که او همه این‌ها را با جذابیت لبخند و توافقی دلنشین انجام می‌داد که او را برای طیف وسیعی از طرفداران غیرقابل مقاومت می‌کرد. او یک پانک تندخو نبود – بیشتر شبیه یک خرس عروسکی قانون‌شکن بود. در روزهای اولیه، از جمله سال‌های «SNL» که او را مشهور کرد، او بسیار خوش‌چهره بود، با صورتی لاغر و چشمانی درخشان و چال گونه و موهای فرفری و لبخندی کشنده که او را شبیه پسرعموی کمی گیج پل نیومن می‌کرد. پانزده سال قبل از نورم مک‌دونالد، چوی چیس اولین سوپراستار برجسته «ساتردی نایت لایو» بود که کنجکاوی‌های «ویکند آپدیت» خود را به شهرت سینمایی تبدیل کرد، و این کار را نه به خاطر بازیگر بزرگی که بود، بلکه به خاطر جدایی عالی همراه با ظاهر خوب و شیک‌پوشانه‌ای که به طعنه از آن استفاده می‌کرد، انجام داد. خوش‌تیپی او بخشی از شوخی و همچنین بالشی برای آن بود.

مک‌دونالد، اما، از ظاهرش به این شکل استفاده نمی‌کرد؛ آن‌ها فقط در کنار لبه گستاخانه کمدی او وجود داشتند. و بنابراین وقتی از «SNL» اخراج شد، طوری رفتار کرد که انگار از صخره‌ای به پایین پرتاب شده است. او هنوز در فرهنگ حضور داشت، اما سرگردان بود، و این، همانطور که مستند به تصویر می‌کشد، به شخصیت عجیب و لغزنده او مربوط می‌شد: صداقت اجباری او (که به این معنی بود که او دقیقاً نمی‌دانست چگونه خودش را معرفی کند)، کانون نماز تظاهرات اجباری او (که به این معنی بود که او واقعاً از نشان دادن هویت واقعی خود می‌ترسید)، ناامنی اجباری او (که به این معنی بود که او واقعاً به خودش به عنوان یک ستاره اعتقاد نداشت)، همراه با عنصری از خودتخریبی (راهی برای تأیید همه آن اضطراب‌ها درباره خودش).

پس از همه این‌ها، «نورم: داستان نورم مک‌دونالد» ریشه در این دارد که نورم مک‌دونالد چقدر کمدین محبوبی بود و هنوز هم هست. در مونتاژ آغازین، چندین نفر، مانند هاوارد استرن، به چاه عمیقی اشاره می‌کنند که فقط با رفتن به یوتیوب و…

ریس ویترسپون، با همکاری مدیاوان، در اس ام اس حال بازخرید شرکت تولیدی خود، هلو سانشاین، از کندل مدیا است.

ست رودسکی، یکی از بنیانگذاران هلو سانشاین، به همراه ویترسپون و نمایندگانی از مدیاوان، به هیئت مدیره این شرکت ملحق خواهد شد.

ویترسپون اظهار داشت: «مدیاوان با اولویت قرار دادن خالقان، یک استودیوی مستقل جهانی ساخته است. این همیشه چشم‌انداز من برای هلو سانشاین بوده است. من در کنار مدیاوان سرمایه‌گذاری می‌کنم و به پیر-آنتوان کپتون و تیم‌هایش می‌پیوندم، زیرا این بهترین مکان برای این چشم‌انداز رسانه‌ای جدید است. این همچنین به نوعی بازگشت به خانه است. پیتر چرنین و جسی جیکوبز از همان روز اول به هلو سانشاین باور داشتند. من به آنچه تیم فوق‌العاده ما ساخته، افتخار می‌کنم و از بلک‌استون و کندل مدیا برای همکاری و حمایت بی‌دریغشان سپاسگزارم. بهترین‌ها هنوز در راه است.»

برایان کرانستون، بازیگر نقش اصلی سریال «بریکینگ بد»، پس از شنیدن خبر درگذشت آر.جی. میت در سن ۳۴ سالگی، که نقش پسرش، والتر وایت جونیور، را در این سریال ایفا می‌کرد، یادبودی برای او منتشر کرد.

کرانستون نوشت: «امشب در حالی که این را می‌نویسم، در ناامیدی عمیقی فرو رفته‌ام. آر.جی. میت، پسر شیرین من در «بریکینگ بد»، درگذشت. او را وقتی تنها ۱۴ سال داشت ملاقات کردم، زمانی که برای نقش والتر وایت جونیور انتخاب شد، نقشی که او با چنان شور و اشتیاقی آن را بازی کرد. او که با فلج مغزی متولد شده بود، هرگز – هرگز – اجازه نداد این چالش بهانه‌ای برای هیچ چیز باشد. او با اراده‌ای قوی، برنامه‌ی فشرده فیلمبرداری را با موفقیت پشت سر گذاشت.»

کرانستون ادامه داد: «همیشه به توصیه‌های والدین تلویزیونی‌اش (آنا گان و خودم) گوش می‌داد – اما چون یک نوجوان بود، گاهی اوقات با شیطنت توصیه‌ها را نادیده می‌گرفت تا خودش درس بگیرد… او یکی از ستارگان یک سریال تلویزیونی موفق بود – اما هنوز یک بچه. آن بچه وقتی در فوریه ۲۰۰۷ شروع به فیلمبرداری قسمت آزمایشی کردیم، خیلی خام بود، اما کم‌کم دیدیم که او به یک بازیگر واقعاً خوب تبدیل شد. او از تجربه‌اش در این سریال استفاده کرد تا مدافعی پرشور برای هنرمندان دارای معلولیت باشد و رئیس یک سازمان خیریه با تمرکز بر کمک به جامعه معلولان بود. تمام آن امید و پتانسیل اکنون یک ضایعه بزرگ است.»

این بازیگر همچنین اشاره کرد که علت مرگ میت خودکشی تأیید شده است. او نوشت: «شنیدن اینکه او به زندگی خود پایان داده، به خصوص ویرانگر است. چرا؟ ما فقط چند هفته پیش به هم پیام می‌دادیم – برنامه‌ریزی می‌کردیم که چه زمانی برای ناهار ملاقات کنیم. نمی‌دانم آن ناهار می‌توانست آینده او را تغییر دهد یا نه… اما می‌دانم که او را دوست داشتم و در طول سال‌ها در سریال و پس از کم‌رنگ شدن شهرت «بریکینگ بد»، از بودن با او کاملاً لذت بردم… دلم برایت تنگ می‌شود، پسرم.»

میت، مانند شخصیتش در سریال، به فلج مغزی مبتلا بود و در سه سالگی تشخیص داده شد. او یک مدافع برجسته برای افراد دارای معلولیت در هالیوود و فراتر از آن بود، به عنوان سفیر برای سازمان «یونایتد سربرال پالسی» و بیمارستان‌های کودکان «شرینرز» و همچنین رئیس «بنیاد میت»، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در تگزاس که توسط خانواده‌اش در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد، فعالیت می‌کرد. در سال ۲۰۱۳، سالی که «بریکینگ بد» به پایان رسید، او جایزه «هارولد راسل» SAG-AFTRA را دریافت کرد که به بازیگران دارای معلولیت به خاطر تلاش‌هایشان در زمینه نمایندگی و آگاهی‌بخشی اهدا می‌شود.

میت تنها ۱۴ سال داشت که کار روی «بریکینگ بد» را آغاز کرد و در ۵۶ قسمت از ۶۲ قسمت این سریال AMC در طول پنج فصل پخش آن از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ ظاهر شد. از دیگر کارهای او می‌توان به نقش تکراری کمپبل بینگمن در فصل ۳ درام «سوئیچد ات برث» از ABC Family و نقش شرور «مایند مستر» ترفند ها در سریال ابرقهرمانی «نگهبانان عدالت» نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ اشاره کرد. درست قبل از مرگش، او فعالانه نقش خود را در فیلم «صحبت با غریبه‌ها» به کارگردانی جانی سورین تبلیغ می‌کرد.

دین نوری، که در «بریکینگ بد» در نقش مامور DEA، هنک شرادر، ظاهر شد، نوشت که از مرگ این بازیگر «دلشکسته» است. او در ایکس نوشت: «اوه خدای من! داشتم کار می‌کردم که خبر آر.جی. را شنیدم. دلشکسته‌ام. اگرچه آر.جی. نقش پسر تلویزیونی من را بازی نکرد، اما همیشه به عنوان یک بچه کوچک در صحنه به او توجه داشتم. او یک جوان شیرین بود و جای خالی‌اش به شدت احساس خواهد شد. این خیلی دلخراش است، باورم نمی‌شود. به او و خانواده‌اش فکر می‌کنم.»

کنسرت گروه Journey در تالسا، اوکلاهاما، پنجشنبه شب با اتفاقی نگران‌کننده همراه بود؛ دین کاسترونوو، درامر قدیمی گروه، پس از اجرای تنها دو آهنگ، مجبور به ترک صحنه شد. این اتفاق باعث وقفه‌ای طولانی در کنسرت شد تا اینکه یک جایگزین موقت، اجرای برنامه را از سر گرفت. گزارش‌ها حاکی از آن است که کاسترونوو پس از یک وضعیت اضطراری پزشکی نامشخص، در بیمارستان محلی بستری شده است.

نماینده گروه Journey روز جمعه به Variety تأیید کرد که کاسترونوو «پس از دو آهنگ احساس ناخوشی کرد و برای بررسی به بیمارستان منتقل شد. کنسرت حدود ۲۰ دقیقه متوقف شد و تکنسین درام باتجربه برای اتمام نمایش جایگزین شد.» جزئیات دیگری درباره وضعیت او بلافاصله در دسترس قرار نگرفت.

Tulsa World گزارش داد که جاناتان کین، نوازنده کیبورد، اولین کسی بود که در طول وقفه به تماشاگران حاضر در BOK Center توضیحاتی درباره وضعیت موجود ارائه داد. در حالی که سایر اعضا صحنه را ترک می‌کردند، کین اذعان داشت که کاسترونوو با مشکلی روبرو شده و گفت: «باید ببینیم در ادامه چه اتفاقی می‌افتد. این یک وضعیت ناگوار است… امیدواریم فقط یک تأخیر باشد، اما لطفاً – متأسفم. نگران نباشید… دعاهای خود را برای دین کاسترونوو آماده کنید، همه. متشکرم.»

به گفته این روزنامه، ۱۰ دقیقه گذشت تا نیل شون دوباره روی صحنه آمد و اعلام کرد که درامر به بیمارستان منتقل شده و کنسرت به زودی با استیو تومی، تکنسین درام، که او را «بسیار خوب» توصیف کرد، از سر گرفته خواهد شد. هشت دقیقه پس از آن، کنسرت از سر گرفته شد.

بعدها، طبق گزارش روزنامه، شون گفت: «این کنسرت برای دین است. فکر می‌کنم حالش خوب خواهد شد.» و کین نیز اظهار داشت که تومی «شب را برای ما نجات داد. از شما متشکرم، آقا.»

متعاقباً، گزارش شد که شون در صفحه فیس‌بوک خود (که در حال حاضر خصوصی است) پستی منتشر کرده و نوشته است: «از تالسا، اوکلاهاما، برای حمایتتان متشکرم. خدا دین را حفظ کند… ما دعا می‌کنیم.»

هیچ به‌روزرسانی‌ای در صفحه اینستاگرام خود درامر منتشر نشده است. آخرین پست او قبل موزیک ایرانی از کنسرت بود که در آن نوشته بود: «امشب در خط آتش هستید، تالسا، و ما به سمت شما می‌آییم!!»

این درامر ۶۲ ساله اولین بار در سال ۱۹۹۸ به گروه Journey پیوست، سپس در سال ۲۰۱۵ گزارش شد که از گروه جدا شده است؛ پس از شش سال، در سال ۲۰۲۱ دوباره به گروه بازگشت. او قبلاً در سال‌های ۱۹۸۷-۱۹۹۱ با شون و کین در گروه Bad English همکاری کرده بود.

برنامه بعدی گروه Journey برای اجرا در شنبه در بیلوکسی، میسیسیپی است. تاریخ‌های تور خداحافظی آنها تا ۲۸ نوامبر در شهر مبدأ گروه، سانفرانسیسکو، برنامه‌ریزی شده است، اگرچه هیچ نشانه‌ای مبنی بر اینکه این آخرین کنسرت آنها خواهد بود، وجود ندارد.